Ponieważ pomieszczenia w piwnicy są zwykle jednymi z najgorzej wentylowanych pomieszczeń, kondensacja na ścianach jest prawie nieunikniona. Kondensacja ta może na dłuższą metę spowodować znaczne uszkodzenia konstrukcji budynku. Musi więc być celem rehabilitacji, do pochłaniania skroplonej wody na możliwie porowatej powierzchni ściany. W tym celu istnieją tzw. Sanier- lub Isoplaste, które zwykle układasz w dwóch warstwach na zagrożonych ścianach. Ważny: Ściana musi być uszczelniona przed napierającą wodą, kolejne warstwy farby lub okładzin ściennych muszą być otwarte na dyfuzję pary wodnej.
1 Za pomocą pacy wygładzającej nałóż wymieszany tynk izolacyjny na zagruntowaną i/lub pokrytą zaprawą uszczelniającą ścianę.. W pierwszym kroku grubość tynku ok. 12 do 15 mm na zewnątrz.
2 Następnie za pomocą laski lub poziomicy wypoziomuj tynk na równą grubość. W żadnym wypadku nie należy używać tynku, jak zwykle, gładki, ponieważ ponownie zamkniesz powstałe pory. Po wyschnięciu powierzchni tynku należy ją lekko zszorstkować filcową płytą i pozostawić do wyschnięcia na około 8 godzin. Potem przychodzi druga warstwa. Całkowita grubość tynku musi wynosić co najmniej 25 mm.
3 Porowata struktura izotynku ma dwa pożądane efekty: Po pierwsze, duże pory przerywają działanie kapilarne, a tym samym podciąganie wilgoci. Po drugie, kondensacja w pomieszczeniu piwnicy nie uderza w powierzchnię ściany, ale zamiast tego osiada wewnątrz tynku i jest ponownie uwalniana, gdy powietrze w pomieszczeniu jest suche. Powierzchnia ściany pozostaje sucha.